อัปเดตกฎหมายลำดับรองภาษีส่วนเพิ่ม ตอนที่ 4

จากบทความตอนที่แล้ว ผู้เขียนได้กล่าวถึงหลักเกณฑ์ในการพิจารณาประเทศที่ตั้งของนิติบุคคลที่มีหลายแหล่งที่ตั้ง กรณีนิติบุคคลที่ไม่ใช่สถานประกอบการถาวร และลักษณะของนิติบุคคลประเภทโฟลธรู ตลอดจนหลักเกณฑ์ในการพิจารณาแหล่งที่ตั้งของนิติบุคคลประเภทโฟลธรูที่เป็นบริษัทแม่ลำดับสูงสุด และกรณีนอกเหนือจากนั้น ในบทความฉบับนี้ ผู้เขียนจะขออธิบายต่อถึงกรณีนิติบุคคลประเภทโฟลธรู กรณีมีสถานประกอบการถาวรในต่างประเทศ และกรณีที่ไม่ใช่นิติบุคคลประเภทโฟลธรูตั้งอยู่ในหลายประเทศ ดังต่อไปนี้

ภาษีส่วนเพิ่ม : หลักเกณฑ์และข้อกำหนด

3. การพิจารณาประเทศที่ตั้งของนิติบุคคลที่มีหลายแหล่งที่ตั้ง และของนิติบุคคลที่มีลักษณะเฉพาะ(ต่อ)

3.2 กรณีมีสถานประกอบการถาวร (Permanent Establishment - PE) ให้พิจารณาดังนี้

3.2.1 ถ้ามีสถานประกอบการถาวรเพื่อการจัดเก็บภาษีจากกำไรธุรกิจตามข้อตกลงอนุสัญญาภาษีซ้อน (Double Taxation Agreement - DTA) ให้ถือว่าสถานประกอบการถาวรนั้นตั้งอยู่ในประเทศที่สถานประกอบธุรกิจนั้นมีสถานะเป็นสถานประกอบการถาวร และต้องเสียภาษีในประเทศนั้นตามอนุสัญญาภาษีซ้อน (เช่น นิติบุคคลประเภท S Corporation จดทะเบียนจัดตั้งในประเทศสหรัฐอเมริกาและมีสำนักงานโรงงานในประเทศไทย ถือว่านิติบุคคลนั้นมีสถานประกอบการถาวรในประเทศไทยตามหลักเกณฑ์ในข้อบทที่ 5 ของอนุสัญญาภาษีซ้อนไทยสหรัฐอเมริกา ก็จะถือว่านิติบุคคลประเภทโฟลธรูที่เป็น S Corporation มีสถานประกอบการตั้งอยู่ในประเทศไทยตามกฎการรวมเงินได้)

3.2.2 กรณีประเทศที่นิติบุคคลต่างประเทศตั้งอยู่นั้น ไม่มีอนุสัญญาภาษีซ้อนกับประเทศที่ต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลจากการเข้าไปประกอบกิจการ กรณีของประเทศไทยประมวลรัษฎากรก็มีบทบัญญัติซึ่งกำหนดให้นิติบุคคลต่างประเทศที่เข้ามาประกอบกิจการในประเทศไทยต้องเสียภาษีจากเงินได้ที่ได้รับจากการประกอบกิจการในประเทศไทย ไม่ว่านิติบุคคลต่างประเทศนั้นจะจดทะเบียนจัดตั้งอยู่ในประเทศที่มีหรือไม่มีอนุสัญญาภาษี ซ้อนกับประเทศไทย นิติบุคคลต่างประเทศนั้นต้องเสียภาษีจากเงินได้ที่ได้รับจากการประกอบกิจการในประเทศไทยตามมาตรา 66 วรรคสอง ประกอบกับมาตรา 76 ทวิ ของประมวลรัษฎากร หากนิติบุคคลนั้นมีลูกจ้าง หรือผู้ทำการแทน หรือผู้ทำการติดต่อ อันเป็นเหตุให้ได้รับเงินได้หรือผลกำไรในประเทศไทย ให้ถือว่าบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนั้นประกอบกิจการในประเทศไทย จากหลักเกณฑ์ของประกาศอธิบดีเกี่ยวกับภาษีส่วนเพิ่มดังกล่าว ยกเป็นตัวอย่างเพื่อความเข้าใจได้ เช่น Fundos de Investimento em Participação (FIPs) เป็นนิติบุคคลในรูปแบบกองทุนที่ถูกกำหนดขึ้นตามกฎหมายเฉพาะเจาะจงของประเทศบราซิล และ FIPs เป็นนิติบุคคลประเภทโฟลธรูจดทะเบียนจัดตั้งในประเทศบราซิล ซึ่งไม่มีอนุสัญญาภาษีซ้อนกับประเทศไทย หากกองทุน FIPs ได้ประกอบกิจการในประเทศไทย โดยมีลูกจ้าง ผู้ทำการแทน หรือผู้ทำการติดต่อ อันเป็นเหตุให้ได้รับเงินได้ในประเทศไทย กรณีนี้ก็ถือว่ากองทุน FIPs มีสถานประกอบการถาวรตั้งอยู่ในประเทศไทยตามกฎหมายภายในของไทยเพื่อการคำนวณภาษีส่วนเพิ่มได้เช่นกัน