อัปเดตกฎหมายลำดับรองภาษีส่วนเพิ่ม ตอนที่ 9

จากบทความตอนที่แล้ว ผู้เขียนได้กล่าวถึงเงื่อนไขและข้อกำหนดการคำนวณส่วนของค่าตอบแทนลูกจ้างที่ได้ปฏิบัติงานและมูลค่าสินทรัพย์ที่มีตัวตนในประเทศที่ตั้งของสถานประกอบการถาวร และคำนิยามของนิติบุคคลประเภทโฟลธรูและนิติบุคคลประเภททรานสแพเรนท์ทางภาษี ในบทความฉบับนี้จะกล่าวถึงหลักเกณฑ์การพิจารณาจำนวนลูกจ้างและมูลค่าสินทรัพย์ที่มีตัวตนในการคำนวณภาษีส่วนเพิ่ม

ภาษีส่วนเพิ่ม : หลักเกณฑ์และข้อกำหนด

5. การพิจารณาจำนวนลูกจ้างและมูลค่าสินทรัพย์ที่มีตัวตนในการคำนวณภาษีส่วนเพิ่มคงเหลือที่ประเทศไทยได้รับการปันส่วน

(5.1) จำนวนลูกจ้างสำหรับการคำนวณ (เพื่อเสียภาษีส่วนเพิ่ม) ตามมาตรา 44 ของพระราชกำหนดภาษีส่วนเพิ่มฯ สำหรับแต่ละรอบระยะเวลาบัญชี ให้คำนวณดังนี้

(1) กรณีจำนวนลูกจ้างในประเทศไทยให้นับรวมจำนวนลูกจ้างทั้งหมดของทุกนิติบุคคลในเครือที่ตั้งอยู่ในประเทศไทย

(2) กรณีจำนวนลูกจ้างในประเทศไทยให้นับรวมจำนวนลูกจ้างทั้งหมดของทุกนิติบุคคลซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ ให้นับรวมจำนวนลูกจ้างทั้งหมดของทุกนิติบุคคลในเครือที่ตั้งอยู่ในประเทศที่ปรับใช้กฎการจัดเก็บภาษีส่วนเพิ่มคงเหลือตามเกณฑ์นั้น

(5.2) ลูกจ้างตามข้อ (5.1) ให้พิจารณาดังนี้

(1) ให้คำนวณจำนวนลูกจ้างตามอัตราเทียบเท่าการปฏิบัติงานเต็มเวลา (Full-time Equivalent (FTE) Basis)

(2) ลูกจ้างที่ถูกนับรวมในการคำนวณจำนวนลูกจ้างของนิติบุคคลในเครือรายหนึ่งต้องเป็นลูกจ้างของนิติบุคคลในเครือนั้น และนิติบุคคลในเครือดังกล่าวได้รวมค่าตอบแทนลูกจ้างนั้นเป็นรายจ่ายในงบการเงินของตน

(3) ลูกจ้างที่ถูกนับรวมในการคำนวณจำนวนลูกจ้างตาม (2) รวมถึงผู้รับจ้างอิสระที่ปฏิบัติงานในการดำเนินกิจการโดยปกติ (Ordinary Operating Activity) ของนิติบุคคลในเครือตาม (2) และนิติบุคคลในเครือนั้นได้รวมค่าตอบแทนผู้รับจ้างอิสระนั้นเป็นรายจ่ายในงบการเงินของตน

(4) กรณีของสถานประกอบการถาวรให้ลูกจ้างหรือผู้รับจ้างอิสระที่ค่าตอบแทนได้ถูกรวมในงบการเงินที่จัดทำแยกเฉพาะส่วนของสถานประกอบการถาวรแห่งหนึ่ง ซึ่งได้กำหนดตามหลักเกณฑ์เป็นลูกจ้างหรือผู้รับจ้างอิสระของสถานประกอบการถาวรแห่งนั้น ทั้งนี้ หากลูกจ้างหรือผู้รับจ้างอิสระรายใดเป็นลูกจ้างหรือผู้รับจ้างอิสระของสถานประกอบการถาวรแห่งหนึ่งแล้ว ไม่ให้รวมลูกจ้างหรือผู้รับจ้างอิสระคนดังกล่าวเป็นลูกจ้างหรือผู้รับจ้างอิสระของนิติบุคคลในเครืออื่นอีก

การพิจารณาจำนวนลูกจ้างดังกล่าวข้างต้น ให้พิจารณา ณ วันสิ้นรอบระยะเวลาบัญชีหรือให้พิจารณาด้วยจำนวนเฉลี่ยของจำนวนลูกจ้างในรอบระยะเวลาบัญชีหรือด้วยวิธีการอื่นใดที่เหมาะสมต่อการพิจารณาจำนวนลูกจ้างดังกล่าวซึ่งสอดคล้องกันในประเทศนั้น ๆ