เงินมัดจำ เงินล่วงหน้า ของกิจการเช่าซื้อหรือผ่อนชำระ ออกใบกำกับภาษีอย่างไร

บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจขายสินค้าหรือให้บริการในบางกิจการ เมื่อมีการขายสินค้าหรือให้บริการเกิดขึ้นจะมีการเรียกเก็บเงินมัดจำ หรือเงินล่วงหน้า หรือเงินประกัน หรือเงินจองจากลูกค้า ซึ่งในทางบัญชีจะบันทึกบัญชีเป็นหนี้สินเมื่อได้รับเงินจากลูกค้า

เดบิต เงินสด

เครดิต เจ้าหนี้เงินมัดจำ/เงินล่วงหน้า

เงินมัดจำ (Deposit) หรือเงินล่วงหน้า (Advance Payment) เป็นเงินที่กำหนดให้ลูกค้าที่ต้องการสินค้าหรือบริการจ่ายเป็นหลักประกันว่าจะมีการซื้อสินค้าหรือรับบริการตามข้อตกลง เช่น ธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง ธุรกิจเช่าซื้อ ธุรกิจขายสินค้าหรือให้บริการอื่น

จุดความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มที่กิจการจะต้องออกใบกำกับภาษี

จุดความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มมีหลักเกณฑ์ดังนี้

1. กิจการขายสินค้า

กิจการขายสินค้าเมื่อมีการเรียกเก็บเงินมัดจำ หรือเงินล่วงหน้า หรือเงินจองจากลูกค้า หากเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มจะต้องออกใบกำกับภาษีให้กับลูกค้าทันทีที่ได้รับชำระเงินหรือทันทีที่จุดความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้น ในการขายสินค้าทั่วไปให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อส่งมอบสินค้า

เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนส่งมอบสินค้า ก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อได้มีการกระทำนั้น ๆ ด้วย

(ก) โอนกรรมสิทธิ์สินค้า

(ข) ได้รับชำระราคาสินค้า หรือ

(ค) ได้ออกใบกำกับภาษี

ทั้งนี้ โดยให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ๆ แล้วแต่กรณี

2. กิจการเช่าซื้อหรือผ่อนชำระ

ในการเป็นการขายสินค้าตามสัญญาให้เช่าซื้อหรือสัญญาซื้อขายผ่อนชำระที่กรรมสิทธิ์ในสินค้ายังไม่โอนไปยังผู้ซื้อเมื่อได้ส่งมอบ ให้ความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อถึงกำหนดชำระราคาตามงวดที่ถึงกำหนดชำระราคาแต่ละงวด

เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนถึงกำหนดชำระราคาแต่ละงวด ก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อได้มีการกระทำนั้น ๆ ด้วย

(ก) ได้รับชำระราคาสินค้า หรือ

(ข) ได้ออกใบกำกับภาษี

ทั้งนี้ โดยให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ๆ แล้วแต่กรณี

3. กิจการให้บริการ

ในกรณีการให้บริการทั่วไปให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนได้รับชำระราคาค่าบริการ ก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อได้มีการกระทำนั้น ๆ ด้วย

(ก) ได้ออกใบกำกับภาษี หรือ

(ข) ได้ใช้บริการไม่ว่าโดยตนเองหรือบุคคลอื่น

ทั้งนี้ โดยให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ๆ แล้วแต่กรณี

กรณีศึกษา