ปิดงาน!!! ทางออกหรือทางตันของข้อพิพาทแรงงาน? กับบทสรุปในสถานการณ์ทองร้อนและโบนัส ระหว่างบริษัท ด. กับสหภาพแรงงาน (ตอนที่ 1/2)

จากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น กรณีที่บริษัท ด. (ตามข่าว) มีหนังสือลงวันที่ 4 ธันวาคม 2568 เรื่อง “แจ้งปิดงานงดจ้าง” ถึงสหภาพแรงงานฯ และพนักงานประนอมข้อพิพาทแรงงานจังหวัดชลบุรี อ้างถึง 

(1) ข้อเรียกร้อง บริษัท ด. ฉบับลงวันที่ 17 พฤศจิกาชน 2568

(2) ข้อเรียกร้องสหภาพแรงงานฯ ฉบับลงวันที่ 15 กันยายน 2568

(3) หนังสือแจ้งข้อพิพาทแรงงาน ฉบับลงวันที่ 19 พฤศจิกายน 2568

เมื่อได้อ่านประกาศจากหนังสือของบริษัท ด. ดังกล่าวแล้ว พบข้อเท็จจริงว่าบริษัท ด. ได้แจ้งข้อเรียกร้องต่อสหภาพแรงงานฯ และมีการเจรจากันเอง แต่ไม่สามารถตกลงกันได้ บริษัทเองได้แจ้งเป็นข้อพิพาทแรงงานต่อพนักงานประนอมข้อพิพาทแรงงาน โดยมีการเจรจาไกล่เกลี่ยเพื่อระงับข้อพิพาทแรงงานมาโดยตลอด โดยมีการเจรจาครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2568 แต่ไม่สามารถตกลงกันได้ทั้ง 2 ฉบับ บริษัทจึงขอยุติการเจรจาเมื่อเวลา 12.00 น. เมื่อการเจรจาไกล่เกลี่ยข้อพิพาทแรงงานโดยพนักงานประนอมข้อพิพาทแรงงาน (ชลบุรี) ไม่สามารถหาข้อยุติได้ และกลายเป็นข้อพิพาทแรงงานที่ไม่สามารถตกลงกันได้ บริษัทจึงแจ้งมายังสหภาพแรงงานฯ และพนักงานประนอมข้อพิพาทแรงงานทราบว่า บริษัทขอใช้สิทธิปิดงานงดจ้างกับสหภาพแรงงานฯ และสมาชิกสหภาพที่เกี่ยวข้อง โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม 2568 เวลา 08.00 น. เป็นต้นไป ลงนามโดย ประธานบริษัท (อ่านเพิ่มเติมความเป็นไปเป็นมาก่อนปิดงานได้ที่ bit.ly/3XTX77k และดูคลิปเพิ่มเติมของอาจารย์กฤษฎ์ได้ที่ bit.ly/44qmO37) 

กลยุทธ์ดังกล่าวที่บริษัท ด. ใช้ อาจารย์เรียกว่า