ผู้ประกันตนได้ประโยชน์อะไร? เมื่อต้องจ่ายเงินสมทบเพิ่ม

ตั้งแต่รับค่าจ้างเดือนมกราคม 2569 เป็นต้นไป ผู้ประกันตนถูกบังคับให้ต้อง “ออมเงิน” ในกองทุนประกันสังคมมากขึ้น ตามกฎกระทรวงกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำขั้นสูงที่ใช้เป็นฐานในการคำนวณเงินสมทบของผู้ประกันตนตามมาตรา 33 พ.ศ. 2568 ลงวันที่ 11 ธันวาคม 2568 ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2569เป็นต้นไป

โดยกฎกระทรวงนี้ แบ่งฐานค่าจ้างสูงสุดในการคำนวณเงินสมทบออกเป็น 3 ช่วง ดังนี้ 

ช่วงที่ 1 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2569 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2571 จำนวนไม่เกินเดือนละ 17,500 บาท 

ช่วงที่ 2 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2572 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2574 จำนวนไม่เกินเดือนละ 20,000 บาท 

ช่วงที่ 3 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2575 เป็นต้นไป จำนวนไม่เกินเดือนละ 23,000 บาท

โดยฐานค่าจ้างขั้นต่ำยังคงเท่าเดิม คือ 1,650 บาท 

หลายคนตั้งคำถามว่า เมื่อต้องจ่ายเงินสมทบมากขึ้น จะได้รับประโยชน์มากขึ้นหรือไม่?

ฉบับนี้ ผู้เขียนขออธิบายถึงผลหรือหลักการสำคัญของกฎกระทรวงดังกล่าว เพื่อให้ผู้ประกันตนรู้ถึงประโยชน์ที่จะได้รับจากกฎกระทรวงฉบับนี้

1. กฎกระทรวงนี้เป็นการปรับในเรื่อง “ฐานค่าจ้างสูงสุด” ที่จะนำไปคำนวณเงินสมทบของผู้ประกันตนและนายจ้างในแต่ละเดือน การปรับฐานค่าจ้างขั้นสูงใหม่ เป็นจำนวน 17,500 บาท (ปี 2569 ถึงปี 2571) จึงมีผลเฉพาะกับผู้ประกันตนที่มีค่าจ้างเท่ากับหรือสูงกว่า 17,500 บาท ในปี 2569 ถึงปี 2571 ที่จะต้องจ่ายเงินสมทบสูงสุดตามอัตราที่กฎหมายกำหนดเท่านั้น หากผู้ประกันตนมีค่าจ้างต่ำกว่า 17,500 บาท จะคำนวณเงินสมทบตามฐานค่าจ้างจริง จึงไม่ได้รับผลจากการปรับฐานค่าจ้างในการคำนวณเงินสมทบใหม่แต่อย่างใด 

เช่น ผู้ประกันตนได้รับ “ค่าจ้าง” เป็นรายเดือน รายวัน หรือได้รับค่าจ้างตามผลงาน ค่าจ้างแต่ละเดือนอาจได้น้อยกว่า 17,500 บาท หรืออาจไม่เท่ากัน เช่น เดือนมกราคม 2569 ได้รับค่าจ้าง 17,500 บาท นายจ้าง/ผู้ประกันตนต้องจ่ายค่าจ้างจากฐาน 17,000 บาท หรือได้รับค่าจ้างเดือนละ 10,000 บาท นายจ้าง/ผู้ประกันตนต้องจ่ายค่าจ้างจากฐาน 10,000 บาท เป็นต้น 

2. การคำนวณเงินสมทบที่จะต้องนำส่งในแต่ละเดือน ยังคงใช้อัตราเท่าเดิม คือ 5% ดังนั้น