“นักศึกษา” ที่ไปทำงานให้นายจ้าง เป็น “ลูกจ้าง” ต้องจ่ายประกันสังคมแน่หรือ?

ขอนำเรื่องราวสุดโต่งมาเล่าสู่กันฟัง เป็นคดีซึ่งตัดสินแล้วเป็นที่สุด กรณีสำนักงานประกันสังคม กรุงเทพมหานครพื้นที่ ร่วมกับคณะกรรมการอุทธรณ์ของสำนักงานประกันสังคม สั่งให้นายจ้าง (โจทก์ในคดีที่จะเล่าให้ฟังต่อไปนี้) ต้องจ่ายเงินสมทบเพิ่มเติมเข้ากองทุนเงินทดแทน และกองทุนประกันสังคม ซึ่งพวกเขาได้ตีความ (ผิดๆ) ว่า “นักเรียน นักศึกษา” ที่ไปทำงานในบริษัทของนายจ้างเป็น “ลูกจ้าง” เพื่อหวังจะให้จ่ายเงินสมทบเพิ่มขึ้น

เล่นกันง่ายๆ ใช้อำนาจตนบวกกับการตีความเข้าข้างตัวเอง เสริมทัพกับกรรมการที่ตัวมีเพื่อให้เห็นตามไปด้วย ความมั่วของความที่ตีจึงบังเกิดแบบไม่น่าจะเลยเถิดปานนี้ ถ้าว่ากันไปแล้วนักกฎหมายสายแรงงานทุกคนก็รู้ดีว่าคำตอบ คือ ไม่ใช่ลูกจ้างแน่ๆ แต่ทว่าคดีนี้พลิก ไม่สมปรารถนา ก็เพราะฝ่ายนายจ้างไม่ยอมรับคำสั่งและการวินิจฉัย จึงสู้ยิบตา สำหรับกรณีนี้ ทั้งศาลแรงงานกลางและศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ ฟันธงเห็นตรงข้ามกับสำนักงานประกันสังคม

คำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษที่ 141/2562

“จ้างนักเรียน นักศึกษา ให้ทำงานตามช่วงเวลาวันเสาร์-อาทิตย์ วันหยุดนักขัตฤกษ์ และช่วงปิดภาคเรียน หากไม่ไปก็เพียงแต่แจ้งทางโทรศัพท์ ไม่ต้องยื่นใบลา ได้ค่าตอบแทนตามจำนวนชั่วโมงทำงานที่ทำได้ ไม่มีกำหนดวันหยุด วันลา มีอิสระในการทำงาน ไม่อยู่ในอำนาจบังคับบัญชา นิติสัมพันธ์จึงไม่ใช่นายจ้าง ลูกจ้าง ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533 ไม่ต้องส่งเงินสมทบ”