Leader Hero : ยอดหัวหน้างานตัวจริง ตอนที่ 54 เรื่อง : การขับเคลื่อนภารกิจด้านงาน ผ่านการแก้ปัญหาและตัดสินใจ (ตอนที่ 9)

การเป็นหัวหน้างาน หัวหน้าคน ก็ต้อง “ขับเคลื่อนม้ากุมบังเหียน” ในการขจัดปัญหาคนกันต่อไป! โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ “18 ประเภทคนที่เป็นปัญหาในที่ทำงาน (18 So Bad People in the office)” ที่ประกอบด้วย 

1. ชอบผัดวันประกันพรุ่ง (ม.ค.69)                          10. ทำงานไม่เสร็จเป็นชิ้นเป็นอัน (จับจดสมาธิสั้น)

2. รู้ไปหมดทุกเรื่อง (ก.พ.69)                                  11. มักหายหัว ตามตัวไม่เจอ 

3. นักซุบซิบนินทา (มี.ค.69)                                   12. สุขภาพไม่ดี มีเหตุต้องลางานบ่อย 

4. คนขี้บ่น (เม.ย.69)                                            13. ไม่มีจิตอาสา ไม่เสนอตัวช่วยงานผู้อื่น 

5. เก่งคนเดียว (พ.ค.69)                                       14. ไม่ให้ความร่วมมืออะไรใดๆ กับใคร

6. รับปากแล้วไม่ทำ (มิ.ย.69)                                 15. มาสาย กลับตรงเวลาเสมอ 

7. จอมเหวี่ยงวีน อารมณ์ฉุนเฉียว (ก.ค.69)               16. ปากไว ชอบวิพากษ์ (วิจารณ์) คนอื่น 

8. ทำผิดซ้ำเดิม (ส.ค.69)                                       17. ขี้ฟ้อง

9. มีเหตุผลร้อยแปดที่ทำงานผิดพลาด (ฉบับเดือนนี้) 18. อมภูมิ 

ซึ่งผู้เขียนได้เริ่มไล่เรียงเขียนถึง “วิธีการแก้ปัญหา (รับมือ) กับคนที่เป็นปัญหาทั้ง 18 ประเภท โดยตั้งหลักเริ่มต้นที่ “คนประเภทที่ 1 ชอบผัดวันประกันพรุ่ง” ในฉบับปฐมฤกษ์เดือนมกราคม 2569 ด้วย “เทคนิค F-E-A-R สูตร 1 (Face to face : เผชิญหน้าพูดคุย, Enforce : บังคับ, Alternative : ทางเลือก, Result : ผลลัพธ์, Support : การสนับสนุน) และสูตร 2 (Face to face : เผชิญหน้าพูดคุย, Effects : ส่งผลต่อ, Action : การกระทำ, Respect : การเคารพนับถือ, Support : การสนับสนุน)”ที่ให้บรรดาท่านผู้อ่านที่เป็นหัวหน้าคนได้เลือกนำไปปรับใช้ และก็ตามมาด้วยกระบวนท่าเชิงจิตวิทยาเพื่อแก้ปัญหา (รับมือ) กับ “คนประเภทที่ 2 คนที่รู้ไปหมดทุกเรื่อง” ด้วยการปูพื้นฐานความรู้เกี่ยวกับ “จิตวิทยาธรรมชาติของมนุษย์” ที่ว่าด้วย “กฎแห่งการหลงตัวเอง (Law of Narcissism)” โดยให้หลักการที่ว่า…

“มนุษย์เกิดมาพร้อมความต้องการเป็นที่ยอมรับ (Humans are born with a need to be accepted)” ซึ่งตีความและแปลนัยให้ท่านผู้อ่านเข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่ง คือ มีพฤติกรรมที่ 1 เรียกร้องความสนใจจากผู้อื่น (Seeking attention from others) มีพฤติกรรมที่ 2 ต้องการโดดเด่นกว่าผู้อื่น (Want to stand out from others) มีพฤติกรรมที่ 3 มีใครบางคนยืนยันว่าฉันไม่ธรรมดา (Someone insisted that I am extraordinary) และสุดท้าย มีพฤติกรรมที่ 4 เป็นที่ยอมรับของสังคม (Socially acceptable) กันไปแล้ว

ตามมาด้วยบทความในตอนที่ 3 ที่เขียนถึง “ลูกน้องประเภทที่ 3 นักซุบซิบนินทา” โดยใช้วิธีการเทคนิคเชิงจิตวิทยาที่เรียกว่า “F-L-O-W-S : การไหลลื่น” ประกอบด้วย ขั้นที่ 1 Face to face เผชิญหน้าพูดคุย ขั้นที่ 2 Let’s talk about this เรามาพูดคุยเรื่องนี้กัน ขั้นที่ 3 Opinions and facts ความคิดเห็นและข้อเท็จจริง ขั้นที่ 4 Wallow why? หมกมุ่นอยู่ทำไม? และขั้นที่ 5 Summary สรุปการพูดคุย ผ่านบทสนทนาระหว่างหัวหน้างานกับลูกน้อง ให้ได้เข้าใจในเทคนิค F-L-O-W-S ที่สามารถใช้เป็นแนวทางการแก้ปัญหาลูกน้อง ผ่านการพูดคุยเจรจาระหว่างกัน

ส่วนในบทความตอนที่ 4 เขียนถึง “ลูกน้องประเภทที่ 4 คนขี้บ่น” ด้วยการแก้ปัญหาผ่านการใช้เทคนิคทางจิตวิทยา เรียกว่า “ใบไม้ที่ปลิดปลิว (L-E-A-F-S : แนวทางสนทนากับลูกน้องที่เป็นคนขี้บ่น)” ที่มี 5 ขั้นตอน เพื่อ