สนิทเกินไป หรือห่างเกินไป คุณอยู่ตรงไหน?

สวัสดีครับทุกท่าน บทความตอนที่แล้วเรียนรู้เกี่ยวกับการสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่ปลอดภัย เพื่อเปิดโอกาสให้ลูกน้องได้แสดงความคิดเห็นอย่างเต็มที่ สำหรับบทความในตอนนี้มาเรียนรู้เกี่ยวกับการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพนักงานกัน

เช้าวันจันทร์ที่อากาศเย็นสบาย ณ แผนกคลังสินค้าของบริษัทผลิตเม็ดพลาสติกแห่งหนึ่ง เจ ผู้จัดการแผนก ยืนหน้ากระดานเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการสั่งงานประจำวัน ระหว่างที่เจกำลังยืนศึกษาข้อมูลอยู่นั้น ป้าพร หัวหน้าแผนก เดินเฉียดเข้ามาใกล้เหมือนจงใจให้เจเห็น แต่เจก็ทำเป็นมองไม่เห็น เขาก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารที่อยู่ในมือ เวลาผ่านไปไม่กี่นาที มอส ผู้ช่วยป้าพร เดินเข็นรถเข็นผ่านเข้ามาใกล้กับเจ แล้วกล่าวทักทายอย่างสุภาพ 

“สวัสดีครับผู้จัดการ” เจทำหน้าเรียบเฉยแล้วพยักหน้าหงึกๆ แต่ไม่ส่งเสียงตอบรับแม้แต่น้อย อีกไม่กี่อึดใจ สมาชิกในทีมที่เหลือก็เดินมายืนรอบริเวณที่ประชุม เมื่อพนักงานทุกคนมาครบแล้ว เจก็อธิบายแผนการทำงานประจำวัน พร้อมทั้งแจกจ่ายตารางการจัดส่งงานให้กับสมาชิกในทีม จากนั้นก็เดินกลับไปทำงานที่ห้องทันที โดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติมนอกจากเรื่องงาน 

“เป็นไงป้า หัวหน้าคนใหม่” มอสยิ้มในขณะที่ถามป้าพร

“เฮ่อ!” ป้าพรส่ายหัวแล้วถอนหายใจ และตอบกลับไปว่า “ทำงานเหมือนหุ่นยนต์ ไม่มีชีวิตจิตใจกันเลยหรืออย่างไร ได้แต่สั่งๆๆ แล้วก็สั่ง ทำไมเขาไม่ถามสารทุกข์สุกดิบของพวกเราบ้างเลยเนอะ” 

“ใช่ ป้า พวกเราเห็นด้วย” สมาชิกในทีมพูดเสริม 

“เฮ่อ!” ป้าพรได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจอีกรอบ จากนั้นก็ส่ายหัวแล้วพูดกับน้องๆ ว่า “ทำงานแบบนี้เครียดว่ะ ป้าไม่ชอบบรรยากาศการทำงานแบบนี้เลย เซ็งจริงๆ”

“ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับป้า ผู้จัดการคนใหม่เขาถือตัว ไม่สุงสิงกับพวกเราเลย หรือเขามองว่าเรามันคนละชั้นกับเขา จึงไม่อยากเสียเวลาคุยด้วย” มอสพูดเสริม 

ป้าพรได้ยินคำตอบของมอสแล้วก็รีบตอบกลับไปว่า “ป้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่พวกเราก็อย่าไปคิดมากเลยนะ เดี๋ยวมีอคติกับผู้จัดการ จะทำให้การทำงานเกิดปัญหา ไปๆๆ แยกย้ายกันทำงานดีกว่า” 

หลังจากพูดจบ ทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำงาน... 

ด้วยพฤติกรรมของเจที่เป็นคนนิ่งๆ เงียบๆ ตั้งใจทำแต่งาน ไม่พูดเล่น ไม่สุงสิงกับใคร โดยเฉพาะลูกน้อง จึงทำให้คนภายนอกมองเจว่าเป็นหัวหน้างานที่