The Power of Employee Voice “Beyond Speaking : มากกว่าการพูด คือการมีส่วนร่วมอย่างแท้จริง”

ในยุคดิจิทัลที่องค์กรต่างแข่งขันติดตั้งช่องทางสื่อสารล้ำสมัยตั้งแต่แพลตฟอร์มอีเมล แชทแอปพลิเคชันอย่าง Line หรือ Messenger ไปจนถึงระบบสำรวจความคิดเห็นออนไลน์แบบเรียลไทม์ ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกลับสวนทางกับความคาดหวัง พนักงานจำนวนมากยังคงรู้สึกว่า “เสียงของตนเลือนหายไปในความว่างเปล่า” แม้จะมีช่องทางให้แสดงความคิดเห็นอย่างหลากหลาย 

ปรากฏการณ์ดังกล่าวเรียกว่า “ภาพลวงตาของเสียง” (The Illusion of Voice) ซึ่งสะท้อนความจริงสำคัญว่า การมีช่องทางสื่อสาร มิได้เท่ากับการมีส่วนร่วมที่มีความหมาย หรือการมีอิทธิพลต่อกระบวนการตัดสินใจ ความเงียบในองค์กรจึงมิได้หมายถึงการไร้เสียง หากแต่เป็นภาวะที่เสียงถูกลดทอนคุณค่า ไม่ถูกนำไปใช้ หรือถูกตีความคลาดเคลื่อนจนพนักงานเลือก “ความเงียบโดยสมัครใจ” เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงทางสังคมและความก้าวหน้าในสายอาชีพ

The Illusion of Voice : กับดักของความเงียบที่ดูเหมือนกึกก้อง

ความเข้าใจคลาดเคลื่อนที่น่ากังวลที่สุดของฝ่ายทรัพยากรบุคคลและผู้นำยุคใหม่ คือ การเชื่อว่า “การที่พนักงานยอมพูด” เท่ากับ “การมีส่วนร่วม” ทั้งที่ในความเป็นจริงเสียงเหล่านั้นอาจเป็นเพียงภาพสะท้อนของโครงสร้างอำนาจเดิม

เสียงของพนักงาน (Employee Voice) มิได้เกิดขึ้นเพียงเพราะมีการจัด Town Hall ให้ผู้บริหารชี้แจงตอบคำถามพนักงาน หรือการวางกล่องรับความคิดเห็น (Suggestion Box) หน้าห้องอาหารก็เพียงพอแล้ว หากแต่หมายถึง กระบวนการที่ทำให้ “การสื่อสารเป็นประชาธิปไตย” (Democratization of Communication) ซึ่งทำให้เสียงของทุกคนมีน้ำหนักอย่างแท้จริง นอกจากนี้ องค์กรต้องสร้างให้เกิดบรรยากาศ “การอภิปรายในการสนทนา” (Discussions on Discussions) เพื่อสำรวจว่า วิธีการสื่อสารของเรากำลังส่งเสริมการเรียนรู้ หรือกำลังทำให้ความคิดสร้างสรรค์ค่อยๆ ถูกแช่แข็ง พลังเสียงของพนักงาน (The Power of Employee Voice) จึงมิใช่การเพิ่มจำนวนช่องทางสื่อสาร หากคือ