Common sense is not so common. สามัญสำนึก ไม่ใช่เรื่องสามัญปานนั้น

ใครๆ ก็รู้ว่า การตั้งปณิธานปีใหม่ (New Year’s Resolutions) เป็นการจุดประกายแนวปฏิบัติที่ดีของชีวิตตั้งแต่ต้นปี เพื่อปรับทัศนคติ อุปนิสัย และวินัยให้ดีขึ้น เช่น ความตั้งใจและการทุ่มเทกับการทำงานให้มีผลงานเพิ่มขึ้น การสร้างสัมพันธภาพที่ดีขึ้นกับคนรอบด้าน การฝึกอ่านหนังสือหรือวรรณกรรมดีๆ มากขึ้น การดูแลสุขภาพและออกกำลังกายให้แข็งแรงขึ้น การฝึกจิตและปฏิบัติธรรมให้สูงขึ้น เป็นต้น

ใครๆ ก็รู้ว่า รากเหง้าของปัญหาในประเทศด้อยพัฒนาทั้งหลาย (Less-developed countries) มักมาจากผู้นำที่ไม่ทุ่มเทตนเพื่อประโยชน์ของชาติ ไม่ปราบทุจริตคอร์รัปชันอย่างจริงจัง ไม่แก้ไขระบบการศึกษาให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงของโลก ไม่ได้ให้ความสำคัญกับการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ฯลฯ

ใครๆ ก็รู้ว่า โลกใบนี้เป็นดาวนพเคราะห์เดียว (Planet A) ที่กำลังเผชิญปัญหาใหญ่ด้านสิ่งแวดล้อมที่อุณหภูมิร้อนขึ้นทุกปี ชาวโลกจะต้องช่วยกันเยียวยารักษาโลกไม่ให้ถึงจุดเดือด (Global boiling) จริงๆ เพราะไม่มีทางเลือกใดเลยที่เราจะย้ายไปอยู่บนนพเคราะห์ทางเลือกที่สอง (no Planet B)

สิ่งที่ “ใครๆ ก็รู้ว่า” ดังกล่าวข้างต้นจะสะท้อนถึง “สามัญสำนึก” ซึ่งคนทั่วไปน่าจะรับรู้หรือเข้าใจได้ว่า นั่นคือสิ่งที่สามารถจัดการหรือกระทำให้สำเร็จได้โดยไม่ยาก ในทางตรงกันข้าม สิ่งเหล่านั้นอาจเป็นเรื่องที่พูดง่ายแต่ไม่อาจทำให้สำเร็จได้โดยง่าย ดังคำคมข้างต้นที่ว่า “สามัญสำนึก ไม่ใช่เรื่องสามัญปานนั้น”   

เรากลับมาที่ “เรื่องคนใครว่ายาก” ในรูปแบบ “ถามมา-ตอบไป” กันเถิด

คำถามแรก : การยืดการทดลองงาน   

“ผมชื่อนพสิทธิ์ครับ เป็นผู้จัดการฝ่ายทรัพยากรบุคคล ในบริษัทอุตสาหกรรมขนาดกลางในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีบุคลากรกว่า 200 คน บริษัทเติบโตอย่างต่อเนื่องและต้องการบุคลากรที่มีคุณภาพมาเสริมสมรรถนะองค์กร เนื่องจาก