TFRS 18 เรื่องใกล้ตัวนักบัญชี...ไม่นานเกินรอ (ตอนจบ)

ฉบับนี้ขออธิบายเรื่องการจัดประเภทกระแสเงินสดรับจากดอกเบี้ยและเงินปันผลและกระแสเงินสดจ่ายสำหรับดอกเบี้ยต่อจากฉบับที่แล้ว

ตัวอย่างประกอบความเข้าใจ

สำหรับกิจการที่ให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ลูกค้าเป็นกิจกรรมหลักทางธุรกิจ (ตัวอย่างเช่น ธนาคาร) หรือลงทุนในช่วงกิจกรรมหลักทางธุรกิจในสินทรัพย์ที่ก่อให้เกิดผลตอบแทนแยกต่างหากและส่วนใหญ่ไม่ขึ้นอยู่กับทรัพยากรอื่นที่ถือครองโดยกิจการ (ตัวอย่างเช่น กิจการประกันภัยและกิจการที่ดําเนินธุรกิจด้านการลงทุน) กิจการอาจจัดประเภทรายได้ดอกเบี้ยและเงินปันผลและค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยเป็นประเภทต่าง ๆ ในงบกำไรหรือขาดทุน สำหรับกิจการเหล่านี้ กิจการต้องจัดประเภทกระแสเงินสดของรายการอย่างเดียวกันในงบกระแสเงินสดดังต่อไปนี้

ตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการ

กิจการอาจเปิดเผยตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการ (MPMs) ภายนอกงบการเงินเพื่อสื่อสารมุมมองของฝ่ายจัดการเกี่ยวกับแง่มุมใดแง่มุมหนึ่งของผลการดำเนินงานทางการเงินของกิจการ ตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการเหล่านี้มักอิงอยู่กับยอดรวมหรือยอดรวมย่อยใดยอดรวมย่อยหนึ่งตามที่กำหนดโดยมาตรฐาน IFRS ภายหลังการปรับปรุง ตัวอย่างเช่น

▪  กำไรก่อนดอกเบี้ย ภาษี ค่าเสื่อมราคาและค่าตัดจำหน่าย (EBITDA)

▪  กำไรหลังปรับปรุง (Adjusted Profit) (ตัวอย่างเช่น กำไรที่ไม่รวมการด้อยค่าของค่าความนิยม การจ่ายโดยใช้หุ้นเป็นเกณฑ์ เป็นต้น) หรือ

▪  กำไรจากการดำเนินงานที่ไม่รวมรายการที่ไม่ได้เกิดขึ้นประจำ (ตัวอย่างเช่น กำไรจากการดำเนินงานไม่รวมผลกระทบของภัยพิบัติทางธรรมชาติ)

ตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการเหล่านี้ อาจรวมอยู่ในข่าวประชาสัมพันธ์ รายงานเชิงกลยุทธ์ คำอธิบายและการวิเคราะห์ฝ่ายจัดการ เป็นต้น ผู้ลงทุนมองว่าตัววัดผลการดำเนินงานเหล่านี้ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ แต่ต้องมีการนำไปใช้ด้วยวิธีการที่โปร่งใสและอยู่ในกรอบมากขึ้น IFRS 18 ได้เพิ่มข้อกำหนดว่ากิจการต้องแสดงตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการบางตัวในงบการเงินพร้อมการเปิดเผยข้อมูลให้ตรงกัน

ตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการใดบ้างที่อยู่ภายใต้ข้อกำหนดเกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลในงบการเงิน ?

การที่จะอยู่ภายใต้ข้อกำหนดเกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลตาม IFRS 18 ได้นั้น จำเป็นที่ตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการจะต้องถูกใช้ในการสื่อสารสาธารณะภายนอกงบการเงิน และถูกใช้ในการสื่อสารไปยังผู้ใช้งบการเงินถึงมุมมองเกี่ยวกับแง่มุมใดแง่มุมหนึ่งของผลการดำเนินงานทางการเงินของกิจการ มีข้อสันนิษฐานว่ายอดรวมย่อยที่กิจการใช้ในการสื่อสารสาธารณะสะท้อนถึงมุมมองของฝ่ายจัดการเกี่ยวกับผลดำเนินงานทางการเงินของกิจการ ข้อสันนิษฐานดังกล่าวสามารถโต้แย้งได้หากกิจการมีข้อมูลสนับสนุนและสมเหตุสมผล 

IFRS 18 จะไม่รวมบางรูปแบบของการสื่อสารสาธารณะ (ตัวอย่างเช่น โพสต์สื่อสังคม การสื่อสารด้วยวาจา เป็นต้น) ซึ่งหมายถึงว่าใช่ว่าทุกการสื่อสารสาธารณะจะทำให้กิจการต้องเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการตามข้อกำหนดของ IFRS 18 นอกจากนี้ หากกิจการไม่ได้ทำการสื่อสารสาธารณะดังกล่าวที่รวมถึงตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการ กิจการย่อมไม่อยู่ภายใต้ข้อกำหนดใหม่เกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลใด ๆ ทั้งสิ้น ซึ่งอาจเป็นกรณีของหลายบริษัทเอกชน

ตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการ

ตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการจะรวมอยู่ในข้อกำหนดของการเปิดเผยข้อมูลตาม IFRS 18 ก็ต่อเมื่อ ตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการเหล่านั้นสื่อสารผลการดำเนินงานทางการเงินของกิจการ ซึ่งหมายถึงว่ากิจการต้องไม่แสดงตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการที่อิงอยู่กับงบแสดงฐานะการเงินเพียงอย่างเดียว (ตัวอย่างเช่น อัตราส่วนทุนหมุนเวียนภายหลังการปรับปรุง) หรืองบกระแสเงินสด (ตัวอย่างเช่น กระแสเงินสดจากการดำเนินงานภายหลังการปรับปรุง)

IFRS 18 ถือเป็นกฎข้อหนึ่งว่ายอดรวมย่อยบางรายการที่มีการระบุไว้ ไม่รวมอยู่ภายใต้ขอบเขตของข้อกำหนดเกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับตัววัดผลการดำเนินงานฝ่ายจัดการด้วย เช่น กำไรหรือขาดทุนขั้นต้นหรือยอดรวมย่อยที่คล้ายคลึงกัน เป็นต้น